Categorie: "Transparantie"

Ministerie zwijgt over boek Veranderend getij

Na vragen in de Tweede Kamer, een rechtszaak en veel negatieve publiciteit is het er nu dan toch: het boek Veranderend getij. Publicist Marcel Metze beschrijft daarin de reorganisatie bij Rijkswaterstaat. De organisatie deed er in eerste instantie alles aan om publicatie van het boek te voorkomen.

Ik heb het nog niet gelezen, weet ook niet of dit nu de versie van Metze is, of dat er toch een of andere vorm van censuur is toegepast.
Het ministerie van Verkeer en Waterstaat van Camiel Eurlings zwijgt het boek in ieder geval dood. En Metze zegt er op zijn website ook niet veel over.

Herenakkoord?

Het boek is uitgegeven door uitgeverij Balans. 

Ik ben trouwens benieuwd of alle ambtenaren bij Rijkswaterstaat het boek – ter lering en vermaak – geschonken krijgen. 

Het kan altijd nog in het kerstpakket.

Weer een prijs voor Guusje ter Horst

Minister Guusje ter Horst heeft de Big Brother Award gewonnen.

Deze tweejaarlijkse prijs van de digitale burgerrechtenorganisatie Bits of Freedom wordt uitgereikt aan personen, bedrijven of overheden die volgens de organisatie inbreuken op de privacy hebben bevorderd.

Andere onderscheiden privacyschenders zijn de nieuwe vingerafdrukdatabank, T-Mobile en Vodafone en mobiele naaktscanners van de politie.
Sophie in ‘t Veld (Europarlementariër voor D66) won de Winston Award, een positieve aanmoedigingsprijs.

Ambtenaren Balkenende spelen voor spion

Minister-president Balkenende heeft in de aanloop naar de Irak-oorlog het werk van Nederlandse inlichtingendiensten ernstig gehinderd.

In plaats van de AIVD of MIVD te raadplegen deden ambtenaren van Balkenende zelf zaken met Britse en Amerikaanse spionagediensten.

Dat zegt inlichtingenexpert Bob de Graaff na het lezen van het rapport van de commissie-Davids.

In NRC – gedegen verhaal – zegt De Graaff: ‘De premier is zelf inlichtingenanalist gaan spelen. Dat is een doodzonde bij inlichtingenwerk.’

De commissie-Davids, die twee weken geleden haar rapport over Irak publiceerde, stelde vast dat het kabinet zich voornamelijk heeft gebaseerd op Britse en Amerikaanse informatie. Nuanceringen en waarschuwingen van de eigen diensten werden genegeerd. Hoogleraar De Graaff heeft er geen goed woord voorover.  ‘Je vraagt je af waarom we in dit land nog een Wet op de inlichtingen en veiligheidsdiensten hebben.’

Balkenende is niet alleen de regie over zijn regering kwijt, hij is zelfs niet meer de baas over de ambtenaren op zijn eigen ministerie.

Rijkswaterstaat leest als spannend jongensboek

De flaptekst van Veranderend Getij, de niet gecensureerde versie, van het boek van Marcel Metze over Rijkswaterstaat, leest als een spannend jongensboek:

‘Rijkswaterstaat behoort tot de Nederlandse identiteit. Hij is de kampioen van de Deltawerken, beschermt ons tegen overstromingen, beheert de rijksverkeerswegen en-waterwegen, en slokt jaarlijks twee tot vier miljard aan belastinggeld op.
Vijf jaar geleden raakte de Waterstaat in crisis. Het imago was aangetast door de bouwfraude, er dreigden tekorten, de administratie rammelde, en honderden ambtenaren bleken overbodige of onduidelijke dingen te doen.

De politiek begon hardop te denken over ontmanteling van dit ooit zo machtige instituut.Om deze dreiging te pareren, besloot Rijkswaterstaat tot een chirurgische ingreep in eigen vlees, waar zelfs de politici stil van werden. De oude, feodale structuur werd ontmanteld. Waterstaat kromp fors in, duizenden medewerkers veranderden van baan, honderden leidinggevenden kregen les in modern managementjargon, de ingenieurscultuur moest wijken voor een publieksgerichte stijl.
In Veranderend getij beschrijft onderzoeksjournalist Marcel Metze van binnenuit, met veel gevoel voor detail, voor emoties én voor de grote lijnen,hoe dit moeizame en soms pijnlijke proces verliep. Hij kreeg volledige toegang tot alle interne documenten en verslagen uit de wandelgangen, voerde tientallen interviews,en schreef een even unieke als openhartige inside case study.’

Het radioprogramma Argos maakte een reportage over Rijkswaterstaat en Marcel Metze.

Kom op met de tekst van die ongecensureerde versie, schijt aan Rijkswaterstaat !

Rijkswaterstaat moet met de billen bloot

Rijkswaterstaat moet met de billen bloot.  Tweede Kamerlid Lia Roefs (PvdA) wil van minister Camiel Eurlings weten wat er zo structureel mis is bij Rijkswaterstaat (RWS), dat onderzoeksjournalist Marcel Metze het boek Veranderend getij niet mag publiceren. Metze schreef het boek in opdracht van RWS.

Het boek handelt over de ingrijpende reorganisatie bij RWS tussen 2003-2008. Toen het boek van Metze af was, wilde RWS het niet uitbrengen.

Daarop kondigde Metze aan het boek zelf te willen uitgeven. Daarop stapte RWS naar de rechter. Die oordeelde dat Metze het boek niet in eigen beheer mag uitgeven, omdat hij contractueel afstand heeft gedaan van dit recht. RWS zegt een gekuiste versie van het boek te willen uitgeven.

Volgens kamerlid Roefs is het vreemd dat Metze bij het begin van zijn onderzoek de vrije hand kreeg, maar dat daarna de afwijkende meningen uit het manuscipt werden verwijderd.

Ze vraagt zich af waarom belastinggeld wordt uitgegeven aan een gecensureerd boek, terwijl het volgens haar de bedoeling was een openhartig en onafhankelijk boek te laten schrijven. Verder vraagt zij de minister om het manuscript ter inzage naar de Kamer te sturen. Roefs: ‘Ik wil graag lezen wat er fout gaat bij Rijkswaterstaat’.

De Staatsuitgeverij, ow sorry de SDU, schijnt in de markt te zijn om de gecensureerde versie van het boek uit te geven.

Rijkswaterstaat censureert boek over reorganisatie

Rijkswaterstaat (RWS) gaat een gekuiste versie versie uitgeven van het onafhankelijke en kritische boek Veranderend Getij, dat onderzoeksjournalist Marcel Metze in opdracht van RWS schreef.

Metze krijgt van de rechter geen toestemming om het boek in eigen beheer uit te geven. Volgens de rechter deed hij contractueel afstand van dit recht.

Het boek Veranderend Getij gaat over de ingrijpende reorganisatie die RWS tussen 2003-2008 uitvoerde. Toen het boek van Metze af was, wilde RWS het niet uitbrengen. Daarop kondigde Metze aan het boek zelf te willen uitgeven.

RWS weigerde, waarop een kort geding volgde. Metze’s boek zou begin volgend jaar uitkomen, maar RWS zegt nu zelf een gekuiste versie te willen publiceren. De rechter stelt dat de actie van RWS geen schoonheidsprijs verdient, maar dat Metze vooraf instemde met eventuele wijzigingen of verwijdering van tekst door RWS.

Het geheim van TON? Voor de dag ermee, Rita!

Waarom zijn die rechtse politici zo stiekem? 

Neem Trots op Nederland (TON). Wie zich aansluit bij de beweging van Rita Verdonk, moet een geheimhoudingsverklaring ondertekenen waarin staat dat je belooft te zwijgen over de partij. Klap je toch uit de school, dan wacht een boete van duizend euro.

Het ondertekenen van de verklaring is vrijwillig is, maar wie niet tekent komt niet op een belangrijke post. TON’ers moeten zwijgen over financiën, werkwijze, relaties, organisaties, personen en doelstellingen van de partij.

Alleen na schriftelijke toestemming van de Stichting Vrienden van Rita Verdonk mag met de buitenwacht over deze zaken worden gesproken. De zwijgplicht geldt ook voor oud-TON’ers.

Het is pure intimidatie. Het lijkt erop dat Rita Verdonk de kunst heeft afgekeken van de communistische Stasi-methoden in het vroegere Oost-Duitsland.

En blijkbaar heeft ze – net als de communisten toen – wat te verbergen.

Voor de dag ermee, Rita!

Ministers schrappen in rapporten Van Vollenhoven

Zeker drie ministers hebben volgens mr. Pieter van Vollenhoven in zijn onderzoeksrapporten zitten te schrappen. Dat zei de voorzitter van de Onderzoeksraad voor Veiligheid vandaag in een interview voor de NOS. Welke rapporten het betrof, is vooralsnog niet bekend.

Van Vollenhoven plaatst vraagtekens bij het veelvuldig door de overheid verleende predicaat onafhankelijk.  Het woord onafhankelijk wordt volgens hem misbruikt.

Alleen onafhankelijke commissies op wettelijke grondslag, zoals parlementaire enquêtecommissies, zouden wat hem betreft de kwalificatie onafhankelijk mogen krijgen. Daarom twijfelt Van Vollenhoven aan de onafhankelijkheid van onderzoeken naar de ondergang van de DSB Bank en de steun van het kabinet aan de oorlog in Irak.

Dat nu juist vandaag Gerdi Verbeet de parlementaire journalistiek, tijdens de Lunshoflezing, er van beschuldigt alleen maar uit te zijn op publiceren en scoren.  Enige zelfreflectie is politici en bestuurders volkomen vreemd.  Dat levert Geert Wilders opnieuw meer stemmen op.

Zwarte lijst artsen op internet

Patiënten die willen weten of een arts zijn werk niet meer mag doen, kunnen dat vanaf vandaag nagaan op internet.

Op ribiz.nl staan namen van specialisten, huisartsen, fysiotherapeuten en verpleegkundigen die na een uitspraak van een tuchtrechter zijn geschorst of uit hun beroep gezet.

Ribiz beheert een register van meer dan 390.000 zorgverleners. Dit register, dat voor iedereen raadpleegbaar is per telefoon of internet, geeft duidelijkheid en zekerheid over de bevoegdheid van een zorgverlener. 

Op dit moment staan er bijna vijftig artsen, tandartsen, verpleegkundigen en psychotherapeuten op de lijst die hun beroep nooit meer mogen uitoefenen. Schorsingen vermeldt de zwarte lijst nog niet.

Minister Ab Klink van Volksgezondheid had de zwarte lijst van artsen op internet al aangekondigd omdat patiënten er tot nu toe maar moeilijk achter konden komen of een arts zijn beroep wel mag uitoefenen. Op de lijst staan alleen zorgverleners tegen wie op het moment van raadpleging maatregelen van kracht zijn. Patiënten komen niets te weten over oude vonnissen tegen een arts.

Politiek assistenten beschuldigd van lekken uit de ministerraad

Jeroen Sprenger, directeur communicatie op het ministerie van Balkenende, zoekt het lek van de notulen van de ministerraad in kringen van de politiek assistenten. Dat meldt hij in een column op communicatieplein, een website over overheidscommunicatie.

‘In mijn waarneming is het lekken in een nog veel hogere versnelling gekomen sinds de politiek assistenten zich nadrukkelijk aan het front met de media hebben gemeld. Voor zover een voorlichter of woordvoerder zich nog aan enigerlei beroepscode houdt, voor hen is niets heilig. Het zijn franc-tireurs, verblind door de loyaliteit aan hun opdrachtgever. Ik zie het lekken van ministerraadnotulen duidelijk in dit kader.

Henk Brons is nu een jaartje DG RVD. Met de minister-president mag hij de beslotenheid van de ministerraad borgen. Ik denk dat hij er verstandig aan doet in zijn beschouwingen nadrukkelijk ook het verschijnsel politiek assistent te betrekken. Sinds hun aantreden beweegt het vertrouwen in het kabinet zch op een dieptepunt. Misschien wil Guido hem helpen om daarin enige beroepscode en professionaliteit aan te brengen…’

Een zin haal ik er even uit:  ‘Ik zie het lekken van ministerraadnotulen duidelijk in dit kader.’

Wie de woorden van Sprenger goed leest, voelt aan z’n water dat hij meer weet. Kom op Sprenger, we willen namen & rugnummers !