Overheidsbeleid vaak traumatiserend voor professionals

Mensen uit de zorg, het onderwijs en bij politie en justitie lopen nog al eens een trauma op door de overheid. Die bepaalt namelijk te veel hoe professionals hun werk moeten doen. Dat vinden de organisatoren van het congres voor beleidsgetraumatiseerden.
Ik heb het congres gemist, maar het lijkt me goed er alsnog aandacht aan de besteden. De conferentie voor beleidsgetraumatiseerden is een eerste aanzet om professionals die op hun werk in de knel komen met elkaar in contact brengen. Een voorbeeld van een dergelijk trauma ziet je hieronder:

Overheid kan niet buiten de tijdelijke ambtenaar

Ambtenaren met tijdelijke contracten van wie, ondanks een goed rapportcijfer, het contract niet wordt verlengd, komen via de achterdeur met een detacheringscontract weer binnen.

De logica: aan de ene kant moet het Rijk scoren met afslanken, aan de andere kant heeft ze juist de expertise van deze mensen hard nodig om de dienstverlening op peil te houden. De rijksoverheid heeft juist behoefte aan vers bloed, mensen met specialistische en actuele kennis.

In plaats van deze mensen kwijt te raken, kan ze beter elke ambtenaar die zich langer dan tien jaar niet verroerd heeft ontslaan. Ze zitten hier om de hoek!

Ambtenaar wil Geert Wilders redden

Ik kom nog even terug op het onderzoek van rePublic waaruit blijkt dat veel ambtenaren niet onder de Partij voor de Vrijheid (PVV) van Geert Wilders willen werken. Het onderzoek was nog niet gepubliceerd of Wilders had hierover al schriftelijke vragen gesteld aan minister Guusje ter Horst (Binnenlandse Zaken). Volgens de minister moeten ambtenaren ook onder een democratisch gekozen Wilders gewoon hun werk doen. De minister kan ook moeilijk anders zeggen.

En ik als ambtenaar ook niet. Maar dan moet Wilders me wel serieus nemen. En dat doet hij niet, gezien zijn uitspraken tijdens het verantwoordingsdebat in de Tweede Kamer. Klein citaat:

‘Onze elite, of het nou gaat om politici, journalisten, rechters, subsidieslurpers of ambtenaren, is volledig de weg kwijt. Elk gevoel voor realiteit is verdwenen. Elk gezond verstand wordt overboord gezet om de werkelijkheid te ontkennen.(…) Ze praten alles goed. Alles relativeren ze weg. Goed en kwaad, logica en gezond verstand, het is 1 grote grijze streep geworden – zonder begin of eind.’

Waarom zou ik, ambtenaar, voor een politicus gaan werken die ambtenaren niet serieus neemt? Een politicus die zegt dat ik, ambtenaar, volledig de weg kwijt ben. Zelden iemand gezien die zo verbitterd is, zo vol haat, geweld. Daar moeten we niets aan doen, de man gaat anders aan zichzelf ten gronde. Hebt u suggesties hoe we Willders kunnen redden? Ik hoor het graag!

Geen virusremmers voor onmisbare ambtenaren en bestuurders

Ambtenaren en bestuurders op cruciale posities krijgen niet preventief virusremmers toegediend bij een uitbraak van een grieppandemie, dit in tegenstelling tot in het bedrijfsleven. Volgens een woordvoerder van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) bestaat er geen lijst van ministers, burgemeesters, bestuurders en ambtenaren die voorrang krijgen bij het uitreiken van virusremmers.

Elianne Kuepers van re.Public, een advertentiefuik van Sdu Uitgevers, dat met dit bericht komt, neemt er genoegen mee. Hoe naief.

Natuurlijk bestaat er een lijst van mensen die door de overheid het eerste bediend worden bij de uitbraak van een pandemie. En dat zijn niet de ‘bekende risicogroepen’ zoals ouderen, maar de mensen die het voor het zeggen hebben in dit land, de families Balkenende, Bos en Rouvoet. En natuurlijk staan ook hoge ambtenaren, in de directe omgeving van ministers en burgemeesters, op deze lijst. Want zonder deze ambtenaren kunnen de politici niet functioneren. Meneer Balkenende, maakt die lijst gewoon openbaar en help dit taboe uit de wereld.
Intussen worden de gevolgen van de grieppandemie in Mexico steeds duidelijker:


Cordon parlementaire treft burger en journalist

De Tweede Kamer legt brieven en e-mails van burgers en belangengroepen niet langer ter inzage voor de journalistiek. Volgens een woordvoerder van de Tweede Kamer is het doel van deze maatregel de privacy van de afzenders te beschermen.

Voor de journalisten is inzage in deze correspondentie van belang omdat schriftelijke en mondelinge vragen van Kamerleden vaak hierop zijn gebaseerd. Als die correspondentie niet beschikbaar is, wordt het voor journalisten moeilijker de debatten te volgen.

En dat kan toch nooit de bedoeling zijn van mijn politieke bazen? Of heeft een collega-ambtenaar dit verzonnen? Is de overheid er juist niet voor de burger?  Ik schaam me voor deze overheid.

Burgers en belangengroepen rest voorlopig slechts een ding: er voor te zorgen dat de media de brieven en e-mails in honderdvoud krijgen, informeer ze over uw contacten met de Tweede Kamer, laat ze weten wanneer er naar aanleiding van uw e-mail of brief vragen worden gesteld in de Tweede Kamer.

Jan Marijnissen is een gezapige ouwe pik

Mark Rutte (VVD) gaat de grenzen van het vrije woord opzoeken en wil lekker gaan beledigen. Ik heb er nog niets van gemerkt, maar onze Mark zal een dezer dagen beslist vet uit de heup schieten. Jan Marijnissen (SP) voelde zich geinspireerd door Rutte en voegde meteen de daad bij het woord. 

 

Hij noemde minister Bert Koenders van Ontwikkelingssamenwerking een flapdrol.  Drie keer klonk het door de Tweede Kamer: flapdrol! flapdrol! flapdrol! Koenders ging af als een mokkend, verwend kind, Marijnissen likte z’n mondhoeken alsof hij net een vette bal gehakt had gescoord.

Ik moest meteen aan Mark Rutte denken. Het was de kans om eens lekker creatief te gaan beledigen. Mark doet wel stoer, hij wil wel net als Geert Wilders zijn, maar hij kan het niet. Daarom geeft uw ambtenaar hem graag een zetje:

Patiënt vertrouwt elektronisch patiëntendossier, arts niet

Bijna 70 procent van de Nederlanders heeft volgens een onderzoek van de Nederlandse Patiënten Consumenten Federatie (NPCF) vertrouwen in het Elektronisch Patiëntendossier (EPD), de meerderheid van de artsen niet, volgens onderzoek van Medisch Contact.

De Tweede Kamer heeft in februari ingestemd met de invoering van het EPD.  Artsen en andere zorgverleners zijn vanaf volgend voorjaar verplicht zijn om zich aan te sluiten op het computersysteem waarmee ze informatie over patiënten en hun medicijngebruik kunnen uitwisselen, het Elektronisch Patiëntendossier. Dit voorstel moet nog worden goedgekeurd door de Eerste Kamer.

Wat beide onderzoeken gemeen hebben is kritiek op de voorlichting van het ministerie van Volksgezondheid over het EPD.  Hier wacht een schone taak voor de communicatieadviseurs van minister Klink.

Bos’ ambtenaren leren dansen als bankiers

Douwe Douwes en Robert Giebels hebben voor de Volkskrant een boeiende reportage geschreven over de afdeling Financieringen van het ministerie van Financiën. Wouter Bos koopt op 3 oktober 2008 de Nederlandse tak van de Belgisch-Nederlandse Fortisbank, inclusief ABN Amro Nederland. De suffige afdeling Financieringen heeft sinds die dag de verantwoordelijkheid voor een heuse bank.

Een citaat uit de reportage:
‘Bij de afdeling Financieringen leren ze al doende koorddansen. Laten de ambtenaren de zaak te veel op hun beloop, dan krijgt Bos gedonder met de Kamer. Gaan ze er bovenop zitten, dan krijgen ze het verwijt dat ze het management voor de voeten lopen. Het devies is: we doen wat ‘des aandeelhouders’ is, maar dan wel actief. Dus bij grote beslissingen wil Financiën bijtijds informatie. Dat gaat niet altijd goed. Het plan dat Zalm deze week ontvouwde, bevatte een groot voorbehoud: ‘dit alles behoudens instemming van de aandeelhouder.’

Wat een verhaal, een roman, die wacht op een schrijver. Wie schrijft het vervolg op Het Bureau van J.J.Voskuil?

E-overheid mist e-motie

De Universiteit Twente opent donderdag het centrum voor e-Government Studies (CFES) met een congres over de elektronische overheid, de digitale dienstverlening van de overheid aan burgers en ondernemers.

De overheid is de afgelopen jaren honderden projecten gestart die de digitale dienstverlening aan burgers zouden moeten verbeteren. U moet dan bijvoorbeeld denken aan een website die u helpt uw huwelijk elektronisch aan te kondigen bij de gemeente, de overschrijving van uw auto naar iemand anders, of de mogelijkheid uw aanvraag van een vergunning digitaal te volgen.

Elke burger kan de status van zijn bestelling op internet nagaan, kijk maar eens bij Amazon, maar waarom kan ik niet de status van een aanvraag voor een vergunning of een bezwaar volgen? Waarom krijg je als burger niet een code, gekoppeld aan je DigiD, wanneer je iets inlevert of aanvraagt, zodat je achter je beeldscherm de status ervan kunt nagaan?